惊天动地

Traditional驚天動地

  1. (idiom) world-shaking

“earthshaking; shaking heaven and earth”

形容某个事件的声势或意义极大。

Origin 唐·白居易《李白墓》诗:“可怜荒冢穷泉骨,曾有惊天动地文。”

Example 比前番在梁山泊上更觉轰轰烈烈,做出~的事业来,功垂竹帛,世享荣华。(清·陈忱《水浒后传》第一回)